Drekaslóð

Nokkru fyrir Reykjavíkur Maraþon var haft samband við mig frá samtökum sem kalla sig Drekaslóð og ég beðin um að safna áheitum fyrir þau. Ég kynnti mér málið og ákvað í framhaldinu að gera það sem ég gæti til að hjálpa þeim af stað og sé ekki eftir því.  

Í dag voru samtökin formlega stofnuð og mér var boðið á opnunina í Borgartúni 3.  Kaffi, kökur og knús á boðstólnum.  Fyrir utan að fá að hitta Drekana sem bjóða uppá aðstoð við þá sem verða fyrir hvers konar ofbeldi og aðstandendur þeirra, þá fékk ég líka að hitta og spjalla við Gerði Kristnýju og óska henni til hamingju með sína sigra og svo borgarstjórann okkar, hann Jón Gnarr.  Mér fannst hann líta sérstaklega vel út, var ekkert nikótínfúll, bara sætur og brosandi.

Ótrúlega gefandi að komast í snertingu við fólk sem starfar af heilindum og ástríðu og er tilbúið að berjast fyrir því sem skiptir það máli.  Óska Drekunum í Drekaslóð til hamingju með opnunina og alls hins besta í framtíðinni!

Góðan daginn dagur

Frábær dagur byrjaður og ekkert nema gleði framundan.  Í morgun sögðu allir 'Góðan daginn!' á sinn hátt og brostu eftir hvatningu borgarstjórans, það er gaman.  Það sem ég kann einna best við borgarstjórann okkar, fyrir utan það hvað hann er fyndinn, er hvað hann er óhræddur við að horfast í augu við sjálfan sig.  Var eitthvað grumpy og ómögulegur, búin að kom auga á það og nú er hann að laga til.  Flott hjá honum og ekki verra að hafa húmorinn með sér.

Brosa!  Var að spá í að setja mynd af mér hérna brosandi út að eyrum en hætti við þegar ég sá þessa mynd.  Þessir þrír apakettir fá mig til að brosa í dag :)
  

Að vera eða ekki vera...

Ironman!  Ja, hérna hér.  Enn einu sinni hefur mér tekist að gera allt vitlaust í þríþrautarheiminum, þetta er ekki einleikið.  Í þetta sinn voru það pælingar mínar um það hvort það væri hægt að kalla sig 'Ironman' án þess að taka þátt í keppni sem tilheyrir 'Ironman' seríunni.  

Ég hafði bara aldrei pælt í því áður og vissi ekki einu sinni að það væri til sérstakar Ironman keppnir og svo aðrar sem ekki tilheyrðu seríunni og hvaða keppnir tilheyrðu hverju...  Heyrði það fyrst um þetta talað í kjölfarið á Challenge Copenhagen.  Þegar ég fór að lesa þríþrautarreglurnar þá sá ég að það eru bara ákveðnar keppnir sem fá að nota orðið 'Ironman', það hafði ég ekki hugmynd um.   Mér fannst samt fínt að komast að því núna af því að ég held að mig langi frekar til að taka þátt í Ironman sem tilheyrir Ironman seríunni en ekki, það er nú allt og sumt.  Ég held að það séu líka fleiri sem eru að spá í þetta fyrir sig persónulega og geta þá tekið upplýsta ákvörðun um hvernig keppni þeir vilja taka þátt í.

Ironman er semsagt skrásett vörumerki en í þríþrautarsamfélaginu tíðkast það að kalla þá sem lokið hafa sambærilegri þraut líka Ironman.  Það er bara fínasta mál, hver sem er má kalla sig hvað sem er fyrir mér og mér finnst alveg óborganlegt að lesa þessa færslu og komment.  

Ég var bara pínulítið að leika mér með þessa hugsun eins og mismuninum á að taka þátt í þríþraut í Ólympískri vegalengd og að taka þátt í þríþraut á Ólympíuleikunum.  Smá munur :)   Ég hef sjálf aldrei tekið þátt í Ironman eða Ironman vegalengd og þekki ekkert hefðirnar.  En fjandinn hafi það, ég má nú alveg spá í þetta án þess að fólk missi sig.   

Hvernig í ósköpunum ætti það að vera 'mér í hag' að allar keppnir í Ironman vegalengd séu ekki titlaðar Ironman keppnir!!!  Það er mér barasta mjög mikið í óhag þar sem það fækkar heldur betur þeim keppnum sem maður gæti, ef til vill, einhvern daginn (ef maður er rosa duglegur að æfa) farið í og fengið bol sem stendur á Ironman og er með Ironman logoinu.  Mig langar í þannig!   Mér er slétt sama hvað aðra langar í og hvað þeir kalla sig, í alvöru talað krakkar.  

Að varpa fram spurningu á alls ekkert skilið við augljósar rangfærslur og hvernig í ósköpunum geta þessar pælingar verið annað hvort 'hálf fullt eða hálf tómt glas'.  Ég á ekki eina einustu krónu með gati.

Ég myndi barasta ekkert vera að lesa mínar pælingar ef mér fyndist þær algjört bull og ég færi alveg í flækju í hvert sinn sem ég opnaði munninn um eitthvað málefni, sem er svo sannarlega verið að ræða út um allt og pískra um í skúmaskotum.  Suss þvílík tímasóun, í guðanna bænum farið bara frekar á æfingu, plís!

Eða er kannski málið að pæla í því af hverju þetta er svona svaðalega viðkvæmt...  Hmfff...

  

Fyrsta sundæfing vetrarins

Er búin að vera að reyna að hafa mig í það að taka ákvörðun um að æfa sund í vetur.  Ég mikla sundið alltaf fyrir mér, finnst erfitt að koma mér af stað og sé mig fyrir mér skjálfandi á bakkanum...  Ég tók til fötin mín í gærkvöldi, setti fram allt dótið og stillti vekjarann á 6:10.  Ég sagði nú samt bónda mínum áður en ég fór að sofa að stefnan væri að fara, ég myndi svo sjá til þegar ég vaknaði.

Ég vaknaði áður en klukkan hringdi og var bara spræk.  Þegar á hólminn var komið var þetta ekkert mál, sturturnar eru góðar og það er hlýtt og fínt inni í Laugardalslauginni.  Ég held ég hafi ennþá verið að jafna mig á námskeiðinu í vetur í Breiðholtslauginni en þá vorum við úti í brunagaddi, kvöld eftir kvöld og ekkert nema  vonlausar kaldar sturtur á eftir.  Það glömruðu í manni tennurnar og það er fátt sem mér er eins illa við og að vera kalt.

Mér finnst alltaf gaman að synda þegar ég er komin af stað, maður nær einhvern veginn stóískri ró í vatninu, svona einn með sjálfum sér.  Remí er frábær þjálfari og það er svo miklu skemmtilegra að brjóta upp sundið með sprettum og drillum.  Synti 1800 m og kom upp úr endurnærð og mótiveruð fyrir veturinn en það verða æfingar tvisvar í viku fram á sumar.

Verð að skella inn einni krúttlegri mynd í lokin.  Lilja fékk Katrínu vinkonu sína í heimsókn um daginn og þær klæddu sig upp í ballerínukjóla. Þórólfur spilaði svo undir á píanóið meðan þær dönsuðu.  Alveg með taktana á hreinu...

Þær voru orðnar þvílíkt ringlaðar, alveg kostulegt að sjá mína :)

Lög og reglur :)

Fékk sendar reglur breska þríþrautarsambandsins vegna vinnu sem er í gangi við að semja íslenskar þríþrautarreglur.  Mér finnst mjög gaman að lesa þetta yfir og er nokkrum sinnum búin að segja við sjálfa mig 'já... nákvæmlega!!!'.  Tók út nokkra kafla sem mér fannst sérstaklega góðir, voilá:

1.4 These rules may not be altered by individual organisers. Local conditions may warrant amendment by a BTF national or regional official; applications for such changes must be submitted in writing to the Rules and Technical Committee (R&T) and, where granted, any such variations must be clearly published to all competitors at least seven days prior to the event and must be covered in all race briefings and safety documents.

NB The terms ‘Olympic’ and ‘Ironman’ MUST NOT be used unless they refer to events organised by the International Olympic Committee or the World Triathlon Corporation respectively.

8 Banned Equipment

8.1 Any equipment that acts as an impediment to hearing or concentration is prohibited from use during an event (including transition). This includes, but is not limited to, mobile telephones (which should be switched off if stored in transition), personal stereos and MP3 players (see Section 30, Penalties).

20 Special Rules

A race organiser, technical delegate or official may approve the addition of special rule/s for a particular race provided that each additional special rule:

a. does not conflict with another competition rule

b. is made available in written form and is announced to the participants before the event

c. and the reasons for its inclusion are advised to the appropriate event sanctioning body for approval prior to the event.

In the case of special rules introduced due to factors that arise on the day, the appropriate event sanctioning body must be notified the day after the event.

21.6 It is the competitor’s responsibility to know and correctly complete the full course of the event.

22.7 No individual support by vehicle, bicycle or on foot is permitted except as provided by the organisers. Competitors may not receive any assistance other than that provided by the race organiser.

26.2 During the event, competitors are individually responsible for the repair of their machines.

Kíkti svo í gamni líka á IRONMAN reglurnar:

22. Each athlete must be individually responsible for repair and maintenance of their own bike. Each athlete should be prepared to handle any possible mechanical malfunction. Assistance from official race personnel is permitted.

25. HEADSETS OR HEADPHONES ARE NOT ALLOWED DURING ANY PORTION OF THE EVENT.

14. The sole responsibility of knowing and following the prescribed cycling course rests with each athlete. No adjustments in times or results shall be made for athletes who fail to follow the proper course for any reason whatsoever.

5. The sole responsibility of knowing and following the prescribed running course rests with each athlete. No adjustments in times or results shall be made for athletes who fail to follow the proper course for any reason whatsoever.

21. No individual support is allowed. Ample aid and food stations will be provided. Friends, family members, coaches, or supporters of any type may NOT bike, drive, or run alongside athlete, may not pass food or other items to athlete and should be warned to stay completely clear of all athletes to avoid the disqualification of a athlete. It is incumbent upon each athlete to immediately reject any attempt to assist, follow, or escort.

Nb. Öll stílbrigði í texta, svo sem bold og hástafir eru svona í reglunum sjálfum og ekki frá mér :)

Mér sýnist að ástæðan fyrir því að ekki má nota orðið 'Ironman' í öðrum keppnum en þeim sem eru í Ironman seríunni, vera sú að það gilda sérstakar reglur í þeim og þá er hægt að bera saman árangur á milli keppna (þrátt fyrir mismunandi brautir).  Í Ironman seríunni eru notaðar grunnreglur USAT (Bandarísku þríþrautarreglurnar) með nokkrum sérstökum Ironman viðbótum. 

Í öðrum þríþrautum í sömu vegalengd gilda aðrar reglur, t.d. eins og í Challenge Copenhagen og þar af leiðandi geta þeir ekki notað orðið 'Ironman', enda kemur það hvergi fram á þeirra síðu.  N.b. nú er ég ekki að gera lítið úr afrekum þeirra sem fóru í Challenge Copenhagen, það er bara þrekvirki að klára svona langa þríþraut og ekkert annað en... mér sýnist ekki vera hægt að kalla sig Ironman, nema að maður ljúki Ironman keppni eða hvað? 

Ég get nú samt alveg séð fyrir mér að það sé í fínu lagi að nota heill og hálfur járnkarl fyrir okkar þrautir hérna heima, með okkar íslensku reglum og ekki reglum :).  Nú og kannski einhvern daginn verðum við orðin svo pro að við getum orðið hluti af Ironman seríunni, hver veit?

Lítill bróðir í Kanada

Fengum aldeilis stórar fréttir í gær.  Gabríel eignaðist lítinn, já alveg pínkulítinn bróður í Kanada!  Við áttum nú ekki von á honum fyrr en í nóvember en hann var eitthvað að flýta sér í heiminn.  Hann var bara 3 pund og þarf sennilega að vera í einhverjar vikur á spítala til að safna kröftum.  Hann er í hitakassa en getur núna andað sjálfur og er með sterkan hjartslátt svo þetta lítur allt saman vel út.

Ég fór í 'Shop till you drop' leiðangur í gærkvöldi með vinkonu minni.  Við gerum þetta svona tvisvar, þrisvar á ári, fáum okkur snarl og röltum um Smáralindina, Kringluna eða á Laugaveginum.  Þetta eru 3-4 tíma túrar í það minnsta...  Í gær var alveg sérstaklega gaman hjá okkur og við komum flissandi heim.  Byrjuðum á að fá okkur að borða á Energia og ég fékk mér æðislega gott kjúklinga, kókos, karrý salat með nan brauði, nammm!  Fann nýja búð í Smáralindinni sem heitir Imperium og þar komst ég í flottustu gallabuxur bæjarins og haldið ykkur fast, þær kostuðu frá 5-8 þúsund!  Þjónustan var líka frábær, afgreiðslukonan var ekkert að láta mig eyða tímanum í að máta einhver vonlaus snið fyrir mig heldur sagði mér það strax ef buxurnar voru alltof lágar í mittið eða myndu vera of þröngar yfir lærin.  Þvílíkur tímasparnaður og margföld ánægja að máta bara flíkur sem maður passar í!

Fann þessa mynd á innranetinu hjá okkur en hún var tekin rétt eftir hlaupið hjá okkur á laugardaginn:

Dularfulla færslan sem hvarf...

Ég var búin að ákveða að láta þetta vera... en ég gefst upp :)

Fyrir nokkru hringdi ritarinn í mig og við áttum frábært spjall um hvað við værum bæði æði, þó svo að við værum með ólíkar skoðanir á hinu og þessu.   Í samtalinu sagði hann mér líka frá því að það væri færsla í Dagbók ritarans sem hann vildi láta mig vita af eða aðallega vara mig við.  Einhver hafði sett inn komment  þar sem farið var í manninn en ekki boltann (og ég var þá maðurinn :).  Ég var svo pollróleg yfir þessu að ég spurði ekki einu sinni hvað um var rætt og ætlaði bara að kíkja á þetta í rólegheitum síðar.

Ég komst í mitt besta stríðnisskap og svei mér þá ef ég varð ekki pínulítið eins og hann Láki sem fannst gaman að vera vondur.  Það er nefnilega þannig að það er bara alls ekki neitt sem ég get ekki höndlað úr fortíðinni, ekki eitt einasta atvik sem ég get ekki horfst í augu við og þá er maður ekkert hræddur viði svona lagað.

Og svo fór ég að skoða síðuna.  Ekkert merkilegt eða ómerkilegt um mig, hmfff...  Ég hélt að ég hefði misskilið eitthvað og að færslan ætti eftir að koma inn, en nokkrum dögum síðar bólaði ekki á neinu skítkasti!  Ég sendi póst á ritarann og rukkaði færsluna, var alveg búin að sjá fyrir mér beinan link á svínarí-ið og allt en þá kom babb í bátinn.  Ritarinn hafði fjarlægt færsluna og kommentin af síðunni sinni.  Ég notaði alla mína kvenlegu klæki til að fá hann til að setja færsluna aftur inn (stríddi honum með því að kalla hann ´Herra galopið athugasemdakerfi' og ég veit ekki hvað...) en ekker dugði, honum var ekki haggað.   Þá ætti málið að vera dautt eða hvað.  Nei... þannig er það bara ekki, það er ekki hægt að stroka eitthvað út og halda að þá sé enginn skaði skeður.  Um daginn var ég spurð hvort ég hafi séð þessa færslu og það sem meira er, hvort ég hafi beðið ritarann að fjarlægja hana!   

Neihhhhh... það er of mikið fyrir mig.  Ég fór að grenslast fyrir um hvað málið snérist og í gegnum félaga mína sem höfðu lesið þetta, fékk ég að vita að í kommentinu við færsluna (sem enginn mundi hvað fjallaði um) var annars vegar talað um meinta aðstoð Ívars við mig á Laugaveginum, þegar ég vann 2008 og hins vegar meinta aðstoð við mig í Reykjavíkur maraþoni árið 2005 þegar ég hljóp mitt annað maraþon.  Í báðum tilfellunum var um algjörar rangfærslur að ræða og sá sem skrifaði þessar nafnlausu athugasemdir sá greinilega eftir því og bað um að láta eyða þeim út, líka nafnlaust að mér skilst.  Ég er að sjálfsögðu búin að hafa samband við ritarann, vin minn og láta hann vita að ég myndi rifja upp þessi hlaup hérna hjá mér og hvers vegna.  Bullandi lærdómskúrfa!

Það vill svo vel til að ég á Laugavegssöguna mína á gamla blogginu, vessgú!  Ég myndi lesa alla söguna því hún er bara stór skemmtileg en leiðir okkar Ívars (sem n.b. var skráður í hlaupið og lauk því um 10 mínútum á eftir mér) lágu saman í mjög skamma stund frá Emstrum eða á að giska 700 m (+/- hundrað :).  Við Örn (sem líka var skráður í hlaupið) vorum í samfloti 2-3 km en þá lenti hann í krampa vandræðum og dróst aftur úr.  Hann lauk hlaupinu tæpu korteri á eftir mér.

Ég á líka RM söguna mína en þar verð ég að hafa smá inngang.  Málið var að við hjónin höfðum ákveðið að hlaupa saman annað maraþonið okkar og stefndum á sub 3:30.  Við vorum þá félagar í Laugaskokki og þegar við mættum í Miðbæjarskólann rétt fyrir ræsingu þá tilkynnti formaðurinn okkur að það væri maður sem myndi hjóla með okkur seinni helminginn af maraþoninu.  Við höfðum aldrei séð manninn fyrr og ekkert heyrt af þessum plönum.  Ég man að við vorum alveg gáttuð á að einhver sem þekkti okkur ekkert ætlaði að eyða deginum í að hjóla þetta með okkur!  Við fengum að vita að búið var að útdeila hjólurum á alla sem ætluðu að hlaupa heilt maraþon í hópnum og mig minnir reyndar að okkar hjólari hafi átt að fylgja einhverjum í hálfu maraþoni áður en hann færi að huga að okkur.  

Það sem gerðist síðan óvænt (fyrir utan að fá úthlutað hjólara...) var að eftir hálft maraþon, í þann mund sem hjólarinn fann okkur, þá skildu leiðir okkar Þórólfs.  Honum leið illa og gekk ekki að halda hraðanum en ég hélt áfram samkvæmt plani.  Nú voru góð ráð dýr hjá hjólaranum, en hann hefur að öllum líkindum hjólað nokkur maraþon þennan dag vegna þess að það varð alltaf lengra og lengra á milli okkar Þórólfs og hann hjólaði fram og til baka, fram og til baka...  

Við höfðum nýtt okkur þjónustu RM um að hafa eigin drykki og gel á drykkjarstöðvunum og hjólarinn hjálpsami hjólaði á undan á tvær drykkjarstöðvar og stóð svo teinréttur með brúsann minn og gelið, við hliðina á starfsmanni á drykkjarstöðinni og með þeirra leyfi geri ég ráð fyrir.  Hann hjólaði svo á eftir mér og tíndi upp brúsa sem ég henti frá mér (fyllti meira að segja á einn brúsa áður en hann áttaði sig á því að á næstu drykkjarstöð vorum við með tilbúna brúsa...), svo hjólaði til baka til Þórólfs og athugaði hverning honum leið og svona gekk þetta.   

Ég man að þegar ég skrifaði söguna mína um RM 2005 þá var mér mjög umhugað um að sýna hjólaranum okkar þakklæti og skrifin voru lituð af því að við hjónin vorum eiginlega alveg miður okkar að hafa gert manninum þetta svona erfitt fyrir.  Ég setti þess vegna inn sérstakan þakklætiskafla tileinkaðan honum í lokin á sögunni.  En hérna er RM 2005 sagan, mér finnst hún líka skemmtileg en eftir þetta hlaup áttaði ég mig á því í fyrsta sinn að ég gæti kannski einhvern daginn orðið eitthvað meira en meðal hlaupari og það var góð tilfinning!

Meginástæða þess að ég skrifa þessa færslu er nú samt sú að skýra í leiðinni hvers vegna ég er ekki með 'galopið' athugasemdakerfi.  Ég lít nefnilega þannig á að ég beri ábyrgð á því sem birt er á minni síðu og hér mun hvorki vera birt skítkast, rógur eða rugl.  Skemmtileg, krefjandi, áhugaverð, erfið, vingjarnleg og  asnaleg komment eru hjartanlega velkomin hvenær sem er.